.ans.bouter.poëzie-&.liedtekstvertalingen.
liedteksten & gedichten             over vertalen/hertalen             contact             zoeken             home


Alexander Pope (1688-1744)     over dit gedicht
Pope, Alexander
Ode on solitude

Ode aan het teruggetrokken leven


Gelukkig hij die werken kan
Op grond geërfd van vaders kant
De lucht tevreden opsnuift van
Zijn eigen land

Zijn kuddes geven melk en room
Kledij van wol; van ’t veld komt brood
En ’s zomers schaduw van een boom
En ’s winters hout

Zalig wie onbekommerd leeft
Uur, dag en jaar verstrijken traag
Gezond het lijf, gerust de geest
Vredig de dag

’s Nachts diep in slaap; gedachten, rust
Vermengd; veel om hem af te leiden
En onschuld, die het meest verrukt
Met overpeinzen

Zo leven, stil en achteraf
Zo sterf ik liefst geheel alleen
Verlaat de wereld en mijn graf
Behoeft geen steen



Ode on solitude


Happy the man, whose wish and care
A few paternal acres bound,
Content to breathe his native air,
In his own ground.

Whose herds with milk, whose fields with bread,
Whose flocks supply him with attire,
Whose trees in summer yield him shade,
In winter fire.

Blest, who can unconcernedly find
Hours, days, and years slide soft away,
In health of body, peace of mind,
Quiet by day,

Sound sleep by night; study and ease,
Together mixed; sweet recreation;
And innocence, which most does please,
With meditation.

Thus let me live, unseen, unknown;
Thus unlamented let me die;
Steal from the world, and not a stone
Tell where I lie.

  afbeelding alexander pope
De vertaling mag zonder toestemming, maar niet zonder bronvermelding worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.
Het copyright van de oorspronkelijke song berust bij de tekstschrijver.
terug naar boven