.ans.bouter.poëzie-&.liedtekstvertalingen.
liedteksten & gedichten             over vertalen/hertalen             contact             zoeken             home

Thomas Hardy (1840 - 1928)     over dit gedicht
Thomas Hardy
A broken appointment
Birds at winter nightfall
Neutral tones
The darkling thrush
The man he killed
The reminder
The ruined maid
The voice


De stem


Vrouw, o wat mis ik jou, die zo bevallig was
Telkens dat beeld dat in niets lijkt op jou
Anders werd jij dan toen jij nog mijn alles was
Maar op hoe ik jou het liefste onthou

Hoor ik je stem, is het echt, laat me kijken dan
Ik zie je staan bij de rand van de stad
Wachtend op mij, je moet wel op toen lijken dan
Dat blauwe jurkje dat zo prachtig zat

Of hoor ik enkel een lusteloos briesje gaan
't Komt door de nattige wei op me af
Eeuwig en achteloos op in het niets gegaan
Nooit te horen meer, hier of veraf

     Zo, ga ik, wankelend voort
     Vallend blad rondom
     Zacht zucht de wind zich een weg door de hagedoorn
     En ze roept me: kom




The voice


Woman much missed, how you call to me, call to me,
Saying that now you are not as you were
When you had changed from the one who was all to me,
But as at first, when our day was fair.

Can it be you that I hear? Let me view you, then,
Standing as when I drew near to the town
Where you would wait for me: yes, as I knew you then,
Even to the original air-blue gown!

Or is it only the breeze, in its listlessness
Travelling across the wet mead to me here,
You being ever dissolved to wan wistlessness,
Heard no more again far or near?

      Thus I; faltering forward,
      Leaves around me falling,
      Wind oozing thin through the thorn from norward,
      And the woman calling.


   Thomas Hardy

   
De vertaling mag zonder toestemming, maar niet zonder bronvermelding worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.
Het copyright van de oorspronkelijke song berust bij de tekstschrijver.
terug naar boven