.ans.bouter.poëzie-&.liedtekstvertalingen.
liedteksten & gedichten             over vertalen/hertalen             contact             zoeken             home

Thomas Hardy (1840 - 1928)     over dit gedicht
Thomas Hardy
A broken appointment
Birds at winter nightfall
Neutral tones
The darkling thrush
The man he killed
The reminder
The ruined maid
The voice


Ingetogen tonen


Een vijver en wij in winterkou
En de zon was wit, als door God afgestraft
En er lag wat blad op het kale gras
    ’t Waren bladeren van een es, grijs en grauw

Je ogen dwaalden van mij naar toen
Naar wat saai, onontrafelbaar, over was
En we wisselden woorden afgepast
    Over pijn die liefde kon doen

Er lag om je mond een bevroren lach
Die smelten zou zonder stervensangst
En een grijns vol bitterheid streek erlangs
    Als een grimmige vleugelslag

Sindsdien zie ik in je blik constant
’t Bedrog, de drift, de liefdesles
Die zon nog vervloekt door God en een es
    En grauw blad aan een vijverkant


   
Neutral tones


We stood by a pond that winter day,
And the sun was white, as though chidden of God,
And a few leaves lay on the starving sod;
    – They had fallen from an ash, and were gray.

Your eyes on me were as eyes that rove
Over tedious riddles of years ago;
And some words played between us to and fro
    On which lost the more by our love.

The smile on your mouth was the deadest thing
Alive enough to have strength to die;
And a grin of bitterness swept thereby
    Like an ominous bird a-wing….

Since then, keen lessons that love deceives,
And wrings with wrong, have shaped to me
Your face, and the God curst sun, and a tree,
    And a pond edged with grayish leaves.

    thomas hardy

   
De vertaling mag zonder toestemming, maar niet zonder bronvermelding worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.
Het copyright van de oorspronkelijke song berust bij de tekstschrijver.
terug naar boven