.ans.bouter.poëzie-&.liedtekstvertalingen.
liedteksten & gedichten             over vertalen/hertalen             contact             zoeken             home

Robert Frost (1874 - 1963)     over dit gedicht
Robert Frost
A considerable speck (microscopic)
Stopping by woods on a snowy evening
The road not taken
What fifty said
Stop op mijn rit door het bos in de sneeuw


Wie in het dorp dit bos bezit
Ziet mij niet stoppen op mijn rit
En kijken naar zijn bos dat daar
Besneeuwd raakt met een laagje wit

Mijn paardje stil te houden waar
Geen boerderij is, vindt hij raar
Er is slechts bos, ‘t bevroren meer
Het diepste duister van het jaar

Hij schudt zijn tuig wat heen en weer
Als vroeg hij: zijn wij niet verkeerd
En verder hoor je slechts een vlaag
Van wind, een vlok valt donzig neer

Hoezeer het bos mij ook behaagt
Ik houd ook mijn beloftes graag
Zo lang nog eer ik slaap vandaag
Zo lang nog eer ik slaap vandaag

Stopping by woods on a snowy evening


Whose woods these are I think I know.  
His house is in the village though;  
He will not see me stopping here  
To watch his woods fill up with snow.  

My little horse must think it queer  
To stop without a farmhouse near  
Between the woods and frozen lake  
The darkest evening of the year.  

He gives his harness bells a shake  
To ask if there is some mistake.  
The only other sound’s the sweep  
Of easy wind and downy flake.  

The woods are lovely, dark and deep.  
But I have promises to keep,  
And miles to go before I sleep,  
And miles to go before I sleep.


  foto robert frost










De vertaling mag zonder toestemming, maar niet zonder bronvermelding worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.
Het copyright van de oorspronkelijke song berust bij de tekstschrijver.
terug naar boven